Vural Yörük
Tüm Makaleleri
Bindik bir alemete…
Bindik bir alemete… Gidiyoruz kıyamete… Eskiden bu söz söylenince millet gülerdi. Bir türkü gibi söylenirdi. Biraz dalga, biraz kader, biraz hayat yorgunluğu… Şimdi insanlar birbirine bakıyor: “Harbid...
Altı Oku Ezberledik... Peki Ruhunu Ne Kadar Anladık?
Memlekette yıllardır aynı tartışma dönüyor. Kim daha Atatürkçü… Kim daha Cumhuriyetçi… Kim daha Kemalist…
Mehmet Bey Siz Bu Milleti Hiç Tanımamışsınız
Çıkmışsınız yine kameraların karşısına… Vergi diyorsunuz. Kayıt dışı diyorsunuz. Denetim diyorsunuz. Sanki bu memleketi batıranlar mahalledeki küçük esnafmış gibi…
"Şu Ellerin Taşı Hiç Bana Değmez İlle dostun Bir Tek Gülü Yaralar Beni…”
Pir Sultan Abdal’ın yüzyıllar önce söylediği söz, bugün siyasetin tam ortasında duruyor.
Bizim Mahallenin Adalet Dağıtan Dayısı Yine Sahnede
Eskişehir siyasetinde bir dayımız var. Canı sıkılınca ortaya çıkar, mikrofon görünce ceketini düzeltir, sonra başlar memlekete ayar vermeye…
Taş Görenin Gözünde Sıkıntı Vardır
Bir şehir düşünün… Sadece binalardan, asfalt yollardan, kaldırımlardan ibaret olmayan bir şehir.
Kasabanın Havalı Şerifine Soruyoruz: Hangi Hastaneyi Biz Sattık?
Eskişehir’de siyaset bazen kovboy filmine dönüyor. Bir bakıyorsun kasabanın havalı saatli şerifi çıkmış meydana… Göğsünü gere gere belediyelerin sattığı yerleri sıralıyor. Sanki elinde tapu defteri, d...
Eskişehir'e Satılık Tabelası Asmışlar Haberimiz Yok
Vallahi insan memleketinde kiracı olduğunu böyle öğreniyor. Sabah kalkıyorsun… Bir bakıyorsun Eskişehir’in göbeğindeki hastane arazileri satış listesinde.
Eskişehir Bu Numarayı Yemez Dayı
Eskişehir’e dışarıdan bakıp “biraz gürültü yapalım, biraz çamur atalım, izi kalır” diye hesap yapanlar var ya… Dayı, yanlış şehir seçtiniz. Burası öyle algıyla, dedikoduyla, masa başı hikâyeyle yön d...
Toprağın Sesi Duyulmuyor
Bu ülkede bir adam var… Adı çiftçi. Sabah ezanıyla kalkar. Toprağa bakar. Göğe bakar. Bir de borç defterine bakar. Sonra yine tarlasına gider.
Emeklinin Hali: Hayırsız Evlat Muamelesi Gören Bir Ömür
Bizim memlekette eskiden bir acı hikâye vardı dayı… Geçinemeyen, çaresiz kalan ana… Çocuğunu alır, cami avlusuna bırakırdı. “Bir hayır sahibi çıkar da bakar” diye… Yüreği parçalanırdı ama yine de bir...
Bizim Ortak
Bizim köyde ortaklık eskiden basitti. Ortak dediğin adam tarlaya gelir, çamura girer, ter döker. Tohum alınırken yanında olur. Gübre alınırken omuz verir. Mazot alınırken “yarısı benden” der.
