O gün bu sözler abartılı bulundu.
Kimi “karamsar” dendi, kimi “fazla sert”, kimi “muhalif olmak için konuşuyor” diye yaftalandı.
Şimdi ise o ihtimaller birer birer görünür olmaya başladı.
Peki neden gerçekçilerin tahminleri hep geç gerçekleşir?
Çünkü sistemler bir günde çökmez.
Yanlış kararın etkisi hemen ortaya çıkmaz.
Zayıf yönetim ilk anda kriz üretmez; önce vitrin parlar, sorunlar birikir, işaretler küçümsenir.
İnsanlar görmek istemediklerini görmez.
Güce güvenilir.
Popüler olana inanılır.
“Bir şey olmaz” denir.
Gerçek ise sabırlıdır.
Yavaş ilerler ama iz bırakır.
Hesap tutar.
Bugün yaşananlar sürpriz değil.
Sadece gecikmiş bir sonuç.
Gerçekçilik karamsarlık değildir; risk okumaktır.
Ama riskin gerçekleşmesi zaman alır.
O zaman geçer, işaretler büyür, küçük uyarılar büyük sorunlara dönüşür.
Ve bir gün herkes aynı cümleyi kurar:
“Başından belliydi.”
Evet, belliydi.
Sadece kabul etmek için zaman gerekiyordu.
Gerçekçiler erken konuşur.
Toplum geç anlar.
Ama gerçek, eninde sonunda görünür olur.